Τρίτη 29 Μαρτίου 2011

πραγματικός φίλος.....




πραγματικός φίλος είναι.....αυτός που κάνετε μαζί πράγματα που αγαπάτε και μοιράζεσαι μαζί του τα όνειρά σου..

αυτός που τρέχει μαζί σου στα βουνά για να βρείτε λίγο χιόνι....

αυτός που σε κάνει να περνάς καλά μαζί του όπου και να είσαι..

αυτός που κάνει μαζί σου autostop και τελικά περπατάει μαζί σου οοοοόλη την Ικαρία...

αυτός που αν και ζει σε άλλη ήπειρο είναι πάντα δίπλα σου έστω και νοητά...


αυτός που ενώ όλοι οι άλλοι είναι στις σκηνές τους, θα κοιμηθεί μαζί σου σε μια παραλία κάτω από τα αστέρια...(Λένια τελικά δεν ήταν τόσο άσχημα εκείνο το βράδυ στο camp)...και αυτός που θα κάθεται όλο το βράδυ παραδίπλα να σε προσέχει...(Σάκη σε ευχαριστούμεεεε!!!)



αυτός που πίνει μαζί σου σε χαρές και λύπες...

αυτός που σε φροντίζει μετά από ένα μεθύσι και είναι δίπλα σου ακόμα και την ώρα που βγάζεις τα άντερα σου (ευχαριστώ πολύ την Παναγιώτα και τον Κώστα! Δε θα ξεχάσω ποτέ τη φροντίδα που μου δείξατε εκείνο το βράδυ)...


αυτός που σε ακούει και σε παρηγορεί όταν τα πράγματα πάνε στραβά...

αυτός που σε σου δίνει ένα φιλί και σε αγκαλιάζει και ξέρεις ότι όλα θα πάνε καλά...

αυτός με τον οποίο κάνεις τρελά πράγματα και γενικά ότι βλακεία σας κατέβει στο κεφάλι...

αυτός που σε κάνει να γελάς....


αυτός που θα είναι πάντα δίπλα σου στη ζωή σου και θα κάνετε μαζί ατελείωτες και αξέχαστες "διαδρομές".....

αφιερωμένο σε όλους τους φίλους μου όπου και να βρίσκονται...
Σας αγαπώ και σας σκέφτομαι...<3 :)

Τρίτη 22 Μαρτίου 2011

erotas

έρωτας........ <3



Θυμάστε αλήθεια την 1η σας αγάπη?Σε ποια ηλικία αρχίζεις να ερωτεύεσαι?Αυτές και πολλές άλλες τέτοιες ερωτήσεις ήρθαν στο μυαλό μου μόλις η 9χρονη ξαδερφούλα μου, μου είπε "Αγαπάω τον Αλέξη!!"..Θυμάμαι ένα τέτοιο σκηνικό είχε γίνει και παλαιότερα.Τότε ήταν αρκετά μικρότερη και δε μίλαγε ακόμα σωστά και μου έλεγε" Αγαπαώ τον Πέτλο"..Ο Πετλος δήλαδή ο Πέτρος ήταν ένα 17χρονο "αγοράκι" από το χωριό που όποτε την έβλεπε την έκανε μια μεγάλη αγκαλιά...χαχααα..
Εγώ βέβαια δε θυμάμαι να ερωτευόμουν από τόσο μικρή...Θυμάμαι άλλα παιδιά στο νηπιαγωγείο που λέγανε ότι "τα έχουν" μεταξύ τους αλλά εγώ ήμουν σοβαρό κοριτσάκι...Μάλλον είχα καταλάβει τι βάσανο είναι ο έρωτας γι'αυτό το καθυστερούσα όσο μπορούσα...
Καλά βέβαια δεν άργησε και πολύ να έρθει!5η δημοτικού ήμουν όταν εμφανίστηκε στο σπίτι ένα ξανθό γαλανομάτικο αγοράκι (από τότε είχα μια αδυναμία στους ξανθους γαλανοματηδες ), γιος οικογενειακών φίλων...και αυτός λοιπόν ήταν ο πρώτος μου αθώος έρωτας..
...Και πέρασαν τα χρόνια λοιπόν και γνώρισα και άλλους "έρωτες" και σήμερα ακόμα δεν έχω καταλάβει πως λειτουργεί το πράγμα...... Υπάρχει άραγε αυτό που λένε "το άλλο σου μισό"? και αν υπάρχει πως ξέρεις ότι το βρίσκεις?? Η μήπως όλα είναι στο μυαλό μας?? Μήπως η υπόθεση έρωτας είναι τελικά μια φούσκα?... Γιατί τα πράγματα να μην είναι όπως στις ταινίες?Γιατί να μην υπάρχουν παθιασμένα φιλιά στη βροχή και γιατί να μην πεθαίνεις αγκαλιά με το άλλο σου μισό στα βαθιά σας γεράματα??

Κυριακή 20 Μαρτίου 2011

we like!


to kalutero eksofullo periodikou
snowboard gia pollous...:p